Κατά την είσοδό του στην Τουρκία, ο Χαλέντ επαναπροωθήθηκε επανειλημμένα από τις τουρκικές αρχές προς τη Συρία, αντιμετώπισε κίνδυνο για τη ζωή και την ελευθερία του ενώ υπέστη απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και εκτέθηκε σε εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης από τις τουρκικές αρχές. Έφτασε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2019, αλλά η αίτηση ασύλου του καταγράφηκε στην Κω μόλις τον Αύγουστο του 2020. Η αίτηση απορρίφθηκε σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, κατ’εφαρμογή της έννοιας της «ασφαλούς τρίτης χώρας».

Με την επίδοση της δευτεροβάθμιας απορριπτικής απόφασης της Επιτροπής Προσφυγών τον Φεβρουάριο του 2021, ο Χαλέντ τέθηκε υπό κράτηση στο ΠΡΟ.ΚΕ.Κ.Α. Κω για πάνω από δύο μήνες, χωρίς ωστόσο να είναι εφικτή η επανεισδοχή του στην Τουρκία και χωρίς να πραγματοποιηθεί καμία ενέργεια από τις αρχές για την επανεισδοχή αυτή. Στα τέλη Μαρτίου, κατέθεσε μεταγενέστερη αίτηση ασύλου, η οποία εξετάστηκε και πάλι στο πλαίσιο της διαδικασίας συνόρων και απορρίφθηκε από το ΠΓΑ Κω ως απαράδεκτη με την αιτιολογία ότι η Τουρκία αποτελεί «ασφαλή τρίτη χώρα» για αυτόν.

Ο Χαλέντ κατέθεσε προσφυγή κατά της απόρριψης της μεταγενέστερης αίτησής του, στην οποία ανέφερε ρητά ότι αφενός είναι αντικειμενικά αδύνατη η επανεισδοχή του στην Τουρκία, αφετέρου ενδεχομένη επανεισδοχή του προσκρούει σε παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης και συνακόλουθα η αίτησή του πρέπει να εξεταστεί στην ουσία της σύμφωνα με το αρ. 38, παρ. 4 της Οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου. Ήδη, δε, ενόσω εκκρεμούσε η εξέταση της προσφυγής του, ο Χαλέντ είχε αφεθεί ελεύθερος και είχε μεταφερθεί στην Αθήνα, καθώς ήρθη ο γεωγραφικός περιορισμός του στο νησί της Κω.

Ωστόσο, η Επιτροπή Προσφυγών απέρριψε τη νέα προσφυγή του και διέταξε εκ νέου την επανεισδοχή του στην Τουρκία, παραλείποντας πλήρως τους ισχυρισμούς του αναφορικά με το αρ. 38, παρ. 4 της Οδηγίας. Η απόφαση της Επιτροπής του επιδόθηκε στην Αθήνα μόλις τον Φεβρουάριο του 2022. Κατά της απόφασης έχει ασκηθεί αίτηση ακύρωσης στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών η οποία δεν έχει συζητηθεί ακόμη.