Οι φωνές των προσφύγων τρεις μέρες μετά την καταστροφή του καταυλισμού της Μόριας

Για τρεις συνεχόμενες νύχτες οι περισσότεροι από 12.000 πρόσφυγες που έμεναν μέσα και έξω από το ΚΥΤ στην Μόρια αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στο δρόμο κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Χωρίς να έχουν άλλη εναλλακτική κατέλυσαν από την Τετάρτη στην κεντρική επαρχιακή οδό της Μόριας, σε κοντινές παραλίες, ελαιώνες ακόμη και μέσα σ’ ένα νεκροταφείο. Ανάμεσα στους πρόσφυγες βρίσκονται και τέσσερις χιλιάδες παιδιά με τις οικογένειες τους. Με καθυστέρηση σχεδόν δύο ημερών ξεκίνησε η διανομή φαγητού αργά το απόγευμα της Πέμπτης, χωρίς ωστόσο να υπάρξει μέριμνα για να έχουν όλοι πρόσβαση στη διανομή. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους η αστυνομία τους απαγορεύει να μεταβούν στην πόλη της Μυτιλήνης ή σε άλλα χωριά, για να αγοράσουν τρόφιμα. Μεταξύ όλων των άλλων η μη πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα δημιούργησε πολλές δυσκολίες και στην επικοινωνία με τις οικογένειες τους. Το εξαιρετικά φορτισμένο κλίμα επιβάρυναν απειλές και επιθέσεις εκ μέρους μερίδας των ντόπιων που με την στήριξη εκπροσώπων και της δημοτικής αρχής αντιτίθεται στη δημιουργία οποιασδήποτε άλλης νέας δομής στο νησί.

*Nasim από Αφγανιστάν
Αιτών άσυλο, έμενε σε σκηνή μέσα στη Μόρια

«… Όλος ο καταυλισμός καίγονταν, οι πρόσφυγες έτρεχαν να φύγουν. Τώρα βρισκόμαστε στον δρόμο της Παναγιούδας. Εδώ και τρείς μέρες δεν έχουμε φαγητό, νερό, δεν έχουμε τίποτα. Είχαμε πάρει λίγα τρόφιμα μαζί μας όταν φύγαμε από τη Μόρια, αλλά και αυτά τέλειωσαν. Επίσης δεν έχουμε χρήματα. Είναι τόσο δύσκολο, δεν έχουμε κουβέρτες, κοιμόμαστε στο δρόμο. Το βράδυ έχει πολύ κρύο. Σήμερα ήρθε μόνο μία οργάνωση να μοιράσει φαγητό, αλλά δεν έφτανε για όλους. Η αστυνομία μας κλείνει το δρόμο. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στη Μόρια, δεν μπορούμε να πάμε στη Μυτιλήνη, δεν μπορούμε να πάμε στα καταστήματα της Παναγιούδας, δεν μπορούμε να πάμε στη Θερμή, δεν μπορούμε να πάμε πουθενά. Σήμερα μπόρεσα να φορτίσω 5 λεπτά το κινητό μου σε ένα κτίριο για να μπορέσω να πάρω τηλέφωνο τον δικηγόρο μου »

 

*Radha από τη Συρία
Γυναίκα μόνη αιτούσα άσυλο με σοβαρά προβλήματα υγείας. Έμενε σε σκηνή έξω από τη Μόρια

«Κοιμάμαι σε ένα ξύλινο παγκάκι χωρίς κουβέρτες, χωρίς τίποτα. Όλα τα πράγματα μου κάηκαν στη φωτιά. Ευτυχώς κατάφερα να σωθώ. Μετά από 5 λεπτά που έτρεξα να φύγω κάηκε το μέρος που έμενα. Από την ημέρα που έπιασε η φωτιά δεν έχω βάλει τίποτα στο στόμα μου, προσπαθώ να βρω στα δέντρα και στα χωράφια κάτι να φάω. Μπορεί να μην με πιστέψετε, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Δεν έχει έρθει κανείς να μας φέρει φαγητό ή νερό. Όταν καταφέρνω να βρω μία βρύση πίνω νερό, αλλιώς όχι. Χθες έκλαιγα όλη μέρα γιατί πονούσα. Όλο το σώμα μου πονάει. Το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ από την πείνα. Εάν ήταν στο χέρι μου θα έφευγα από αυτό το νησί. Θα ήθελα κάποιος να με βοηθήσει να φύγω, να μπορέσω να βρω τον εαυτό μου και την υγεία μου. Χθες προσπαθήσαμε να πάμε μέσα στο ΚΥΤ να δούμε μήπως υπάρχει ένας χώρος να κοιμηθούμε. Οι αρχές μας διώχνουν. Οι ντόπιοι μας απειλούν και μας διώχνουν όπου και να πάμε».

 

*Ahmad, αιτών άσυλο από την Γουινέα, έμενε σε σκηνή στη Μόρια

«Κοιμόμουν όταν ξέσπασε η φωτιά στη Μόρια. Οι φίλοι μου με ξύπνησαν και μου φώναξαν ‘σήκω, έπιασε φωτιά!’. Σηκώθηκα γρήγορα πήρα τα χαρτιά μου και έφυγα τρέχοντας. Όλα τα ρούχα μου και παπούτσια κάηκαν. Κοιμήθηκα στο δρόμο όλες αυτές τις ημέρες γιατί δεν υπήρχαν σκηνές ούτε κοντέινερ για να κοιμηθούμε. Η αστυνομία δεν μας επιτρέπει να πάμε στην Μυτιλήνη. Χθες ξεκίνησαν να μοιράζουν σε κάποιους νερό και φαγητό άλλα όχι κουβέρτες. Δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα γιατί δεν μπορώ να αποφασίσω για αυτά. Φοβάμαι για την ζωή μου. Δεν αισθάνομαι ασφαλής. .Οι ντόπιοι μας διώχνουν από τα χωράφια τους. Φεύγω από το ένα πρόβλημα και πέφτω στο άλλο.»

 

*Τα ονόματα έχουν αλλάξει για λόγους προστασίας της ιδιωτικότητας και ασφάλειας

Παρόμοιες Ειδήσεις